کنج دریا جای عاشق بودن است

عاشقی را همچو موجی دیدن است

گاه غران پر ز شور و آتشین

گاه نرمو آشنا و دلنشین

موج عاشق ، ساحلش را می برد

خاک خود بر جای او وا مینهد

موج غم غم را ز ساحل میبرد

شور عشقی را ز خود جا مینهد

موج در یا ، قطره های یک دل است

ابر غم دار سکوت عاشق است

موج بر رخسار ساحل بوسه هاست

رنگ عشق از موج در یا پر بهاست

موج شب آرام بر ساحل زند

بوسه ای جانانه بر عاشق زند

بهترین موج در غروب خواهش است

موج بودن بهترین آرامش است

خاطر عشق جهان بی موج نیست

موج عشق این جهان بی اوج نیست

بنگر از بالا ترین بالای من

هست در موج دلم دنیای من

موج من عشق است و جانم جان تو

آتش قلبم گرفته یاد تو

من بهارم موج هایم پر صدا

در خوروشم هست امواج دعا

از خدا خواهم رسم بر ساحلت

تشنه ام تا سیر گردم از چشت

موج من در باورت  یک یاد شد

حلقه های آشنایی ساز شد